Oh, wat houd ik van alledaagse voorwerpen. Wat houd ik van die voorwerpen die wij 'for granted' nemen. Die zaken onzichtbaar verbinden. Die er gewoon zijn. Ook als wij geen aandacht voor hun hebben. Die ons vaak pas opvallen als ze niet meer werken. Die geen mening hebben, maar een functie. Die zich laten kennen als jij hen kennen wilt. 

Oh, wat houd ik van alledaagse voorwerpen. Die me laten zien hoe ik zou willen leven en me er tegelijkertijd mee confronteren dat me dat niet altijd lukt. Omdat ik geen kop heb maar een hoofd. Een hoofd dat op gezette tijden vraagt, knaagt en plaagt. Dat boven maaivelden uit wil steken. Dat bestaansrecht zoekt. 

Oh, wat houd ik van alledaagse voorwerpen. Die ook zonder mij bestaan. 

Haar stoerheid

Haar grillige, sierlijke schaduw  


Haar kleurenrijkdom

Tekst en Foto's: Marina

Zwarte gaten zien er zwart uit omdat zij al het licht in de omgeving opslokken en er geen enkel - maar dan ook geen enkel - lichtstraaltje weet te ontsnappen dat ons oog zou kunnen bereiken.
Een groene tak ziet er groen uit omdat hij al het zichtbare licht absorbeert behálve het groene licht. Dat licht reflecteert hij naar ieder die het zien wil (en naar ieder die het niet zien wil).
We zien de wereld als reflecties. Reflecties die ons aanwijzingen geven over wat zich buiten ons zicht beweegt. Prachtige reflecties. Dat dan weer wel : -)

Marina

(Foto: Marina. Citaat: Leonard Cohen)
 

"Een bescheiden geloof verdwijnt.
Een geloof dat zegt:

'Nou ja, je zou dit kunnen geloven,
maar zeker is het niet.
Twijfel maar flink.
En wat anderen geloven
is misschien ook wel interessant.
Loop ook maar niet
te protsen met je geloof;
hou het lekker voor jezelf'.

Zo'n geloof lost op.
In ieder geval eerder
dan een geloof dat rondbazuint:

'Dit is de waarheid en verkondig haar.'

Maar dat wil niet zeggen
dat het tweede geloof 'waarder' is
dan het eerste;
of beter is om in te geloven"

Bas Haring



Foto door Marina