..ik ben vissen : -) 

CU later! 

Beeld: Marina


Als jullie me missen .. Full View



Carrying the world in Riga (Latvia)  

Apart. Waar Atlas op het Paleis op de Dam de wereld toch echt in zijn eentje draagt, wordt de wereld in Riga (Letland) door drie mannen gedragen! Dat beeld doet me een stuk inspirerender aan dat het 'eenzame ergens onder gebukt gaan'. Zo'n eenzame ziel op een sokkel lijkt de rest van de wereld namelijk te ontslaan van het 'dragen' van zijn eigen lot. Atlas doet het tenslotte vóór ons. 

Heeft één van jullie ook wel eens een variatie op het werelddraagthema gezien? Ik vraag me af of er ook 'omgedachte' standbeelden bestaan waarbij de wereldbol de mens draagt? Vanuit de ruimte gezien hoeven we naar dit beeld in ieder geval niet ver te zoeken : -)   

Marina

De wereld dragen Full View





Wat een gaaf ding om in te staren, zo'n vliegtuigmotor!

Bij mij werkt de foto als een soort optisch illusie. 
Als ik op het centrum focus, gaat de motor bewegen.
Bij jullie ook? 

Foto: Marina


Draaierig Full View


Bijzonder gezicht, zo'n stelletje.

Foto: Marina

Parende libelles Full View





Bovenstaande van-horen-zeggen hoorde ik via John van der Meij en sprak zo tot mijn verbeelding dat ik er een Me-niature van heb gemaakt. 

Marina


Waar het in dit leven op aan komt Full View



En zo heb ik ook gelijk weer even mijn eigen zinnen verzet ;-)  

Beeld: Marina  


Eerste hulp bij writer's block Full View


Kent u ze al, de slacktivisten? De mensen die vanaf hun luie stoel - vanachter hun device - actie voeren? De mensen die een hashtag (#) verwerken in een tweet en daarmee hun steun betuigen aan een zaak om voor te strijden? Laagdrempelig, no strings attached. 

Of is het niet zo eenvoudig? 

Critici zeggen dat slacktivists hun beloning - hun adrenaline shot - binnen hebben op het moment dat ze hun # posten. Dat zou ertoe leiden dat ze hun geweten gesust hebben en zou échte actie voorkomen. Dat vind ik een nogal negatief mensbeeld dat niet echt helpt en zeker niet één waar ik mezelf mee wens te vereenzelvigen. Het is een kleinerend "wie denk je wel dat je bent". 
In mijn ogen is het andersom: als je je publiekelijk uitspreekt voor een bepaalde zaak, dan ben je juist eerder bereid een extra stapje te zetten

Ik denk dat een slacktivist één klein druppeltje sprenkelt op een hele grote gloeiende plaat: niet meer, maar ook niet minder. De ongemakkelijke waarheid is namelijk dat we niet weten hoe het één tot het ander leidt. Er is geen instant resultaat, geen instant satisfaction. We leven niet in een lineaire wereld waarbij een bepaalde actie automatisch leidt tot een bepaald resultaat. Onze wereld is exponentieel. En het is vaak een zaak van lange adem om een tipping point te bereiken. 

"Uncertainty is where things happen"

Ik houd me er in de tussentijd aan vast dat een slakkentempo ook een tempo is. 
Ik ben een slacktivist.  


Tekst en Me-niature: Marina


Ik ben een slacktivist Full View


met je ziel onder je armen 

Ik loop de laatste dagen met mijn ziel onder mijn armen. Tjonge, wat kan een mens onrustig zijn! Geen idee waar de onrust vandaan komt, maar ik moet er duidelijk iets mee.
Vanochtend word ik wakker met een beeld. Om het beeld te kunnen maken, moet ik alleen nog een fotostudio maken :-) Een tripje naar de zeilmakerij levert me een groot zeildoek op. Bevestigd aan een kast levert deze de perfecte achtergrond. 


Met mijn ziel onder mijn arm kan ik de hele wereld weer aan. 

Marina

(Foto en klushulp: Tommi; Beeld: Marina)

Met mijn ziel onder mijn arm Full View




Cool! Ik heb vier boeken van mijn vader in iBooks staan. Gedownload vanaf de website die ik zelf voor hem bouwde en waar ik de Googlebots vandaag op heb toegelaten. Ze mogen gevonden worden!

Twee maanden geleden berichtte ik jullie over mijn voornemen om de boeken van mijn vader te digitaliseren. Dit is een update van dat bericht. 

Ik heb de afgelopen weken heen-en-weer gependeld tussen wal en schip en voelde me dan net een tijdreiziger: bezig om een deel van het verleden naar het heden te verhuizen. 

Van de weduwe van Reint de Jonge kreeg ik toestemming om de oorspronkelijke kaften te gebruiken. Die zie je bijvoorbeeld op 'De wereld is een schip' en 'Onder goedkope vlag'. Voor de verhalenbundels heb ik nog geen toestemming en daarom heb ik voor 'Goedemorgen kapitein, we zitten aan de grond' alvast een eigen illustratie gemaakt. Eigenlijk wel heel leuk om te doen! Misschien is pech soms gewoon verkleed geluk... 
De toestemming om de tekeningen van Arne Zuidhoek te gebruiken (aan deze kon ik het zelf vragen, want hij is alive and kicking) heb ik al op zak. Mooi om per mail te corresponderen met iemand die momenten in de tijd heeft gedeeld met mijn vader.   


Goedemorgen kapitein, we zitten aan de grond

Gaandeweg heb ik mezelf weer een paar leuke dingen geleerd. Ik weet nu bijvoorbeeld hoe je een image-map kunt maken, op een website kunt zetten en hoe je een ePub maakt met Calibre

Voordat ik weer verder ga met het digitaliseren van de rest van mijn vaders boeken, neem ik een tijdje verlof. Het heden roept. Ik hang mijn pet niet aan de wilgen; ik hang 'm slechts aan de kapstok zoals het een zeevrouwe betaamt ;-)
En ik meld me pas weer 
als het werk voltooid is.  

Was getekend, Marina

zeeman met verlof
Illustratie die ik maakte voor 'Zeeman met verlof


Goedemorgen kapitein, we zitten aan de grond
Mijn wereld is een schip - deel II Full View




Bekijk dit vertederende eendje ook in het groot, als je wilt. 

Foto: Marina

Alle eendjes Full View

HOME

2012 Verbeeldingskr8 | Powered by BLOGGER | Template by 54BLOGGER