Breadphones

Breadphones


Gisteren was ik bij Gruppo Corso. Tussen de etalagepoponderdelen zocht ik een model die mijn breadphones zou willen dragen. En zie, ze was bereid : -) 

Ik had wel de hele dag rond kunnen lopen tussen de talloze rijen ernstig kijkende etalagepoppen in zoveel soorten als er maten zijn. 
Een korte impressie vind je in deze Map.  

Marina

Meerkoet broedt

Meerkoet broedt

Gespot op een prachtig nestje te Uitdam 

Marina
persvrijheid

Marina
Memory fades


Herinnering

nu je weg bent
zie ik je vaker dan voorheen
alsof ik jou
met mijn geheugen wil bezitten

ik zie details
en vergeet de grote lijnen
de ondertiteling
verandert in de tijd

ik vermeng me
met mijn herinnering
van mijn herinnering
tot wie ik ben

Beeld en gedicht: Marina
Paardebloem


Paardenbloemen hebben me nooit erg kunnen charmeren. Ik liep er gewoon aan voorbij. Zo alledaags en gewoontjes. Voer voor paarden, nietwaar? Totdat ik er dan toch maar eens een fotootje aan waagde en op slag van mening veranderde. Paardenbloem? Welnee. Het is eerder een goudlokje! 
Blijkbaar maakt het voor mijn waardering van deze bloem uit of ik haar als alledaags paardenvoer zie of als 'photo opportunity'. Een kwestie van perspectief. 

De paardenbloem blijkt in Nederland naar diverse volksnamen te luisteren zoals leeuwentand, pissebloem, molsla, wilde chicorei, pluimpje en uitblazertje. Uiteindelijk komt er maar één naam in het woordenboek. Opdat we weten waar we het over hebben. 

Welke ene naam krijgt de paardenbloem in andere landen, vroeg ik me af.
Welke naam won ooit die allesbeslissende etappe naar het woordenboek?


Duitsers, Italianen, Spanjaarden en Noren blijken de bloem bij voorkeur 'leeuwentand' te noemen (Löwenzahn, Dente die leone, Diente de Léon, Løvetann). Dat is toch een stukje heroïscher dan paardenbloem ("Hoezo leeuwentand", moeten de nuchtere Hollanders gedacht hebben. "We hebben hier geen leeuwen. Wél paarden"). 
In het oude Rome heette de paardenbloem dandelion. In Engeland - en in landen met een Engels koloniaal verleden - leeft deze naam tot op de dag van heden voort. En pas sinds vandaag realiseer ik me dat 'dandelion' óók leeuwentand betekent. Dente is tand in het Latijn en lion is leeuw. Even etymologisch samentrekken en de dandelion is geboren

In andere landen heeft díe ene naam gewonnen die iets vertelt over de werking van de paardenbloem. In het Frans staat de paardenbloem als Pisselit te boek, wat letterlijk "plassen in bed" betekent. Dat komt omdat de paardenbloem een diureticum is. De Polen geven de voorkeur aan Mniszek lekarski wat "medische pluisbal" betekent. 

En zo gaf deze paardenbloem me niet alleen een mooie 'photo opportunity' maar ook het besef dat 'de dingen bij hun naam noemen' die dingen behoorlijk tekort kan doen. Pas met alle volksnamen en de bijbehorende perspectieven bij elkaar komt 'het ding' tot volle bloei. 

Marina 

Paardebloem

Paardebloem




Prince


Beeld naar aanleiding van het overlijden van Prince

Marina

de eibergine

Vandaag uitgevonden: de eibergine :-)

Eigenlijk een hele logische associatie als je
weet dat de aubergine in het Engels eggplant heet 

Marina
My son baked me an Open Access cookie

Afgelopen weekend was mijn zoon sinds tijden weer eens koekjes aan het bakken. En hij maakte er één speciaal voor mij: een Open Access koekje!  

Hoe hij daar zo op kwam? 

Afgelopen maanden was ik - onder de radar - bezig met het voorbereiden van de innovatie-track van de Open Science Presidency Conference. Wilma van Wezenbeek schreef er een blogpost over. 
Mainstream Open Access

Open Access: right to read, reuse, remix (by verbeeldingskr8)

Eén van de symbolen die de afgelopen tijd regelmatig in onze huiskamer te vinden was, wat het OA-logo grapje hierboven (door sommige het Open Access aapje gedoopt :-)). Deze komt voor in mijn filmpje 'Opening up research outputs', deed dienst als ansichtkaart in de innovatiekits die ik maakte en was aanwezig op een prachtig rond bord in de 'green room' tijdens de conferentie. Bezoekers konden met mijn OA-aapje op de foto. En dat deed ik zelf natuurlijk ook, met mijn team. Na afloop kreeg ik het mooie witte ronde bord van Wendy mee naar huis. Hoe leuk is dat! 


Open Science Presidency Conference in Amsterdam 4-5 April 2016
 
Van links naar rechts:
Jeroen Bosman, Bianca Kramer, Wilma van Wezenbeek,
Astrid van Wesenbeeck, Dirk van Gorp, Jacquelijn Ringersma en ondergetekende.     

En toen bakte mijn zoon dit weekend als klap op de vuurpijl zijn 'inverted OA-cookie' voor mij. Ik kan niet beschrijven hoe mooi ik dat vind. 

Mijn zoon is al even beelddenkend als ik en keert gemakkelijk beelden om in zijn hoofd. Bij het schrijven van letters is dat wat minder handig maar man, o, man wat levert dat omkeren van beelden een hoop creativiteit op!  

Het koekje dat mijn zoon voor me bakte,
het bord met mijn aapje erop. 

Het zijn uiteindelijk de zogenaamd kleine dingen die de grootste indruk achterlaten. 

Ik ben een gelukkig mens.   

Marina

Voor de VOGIN-IP lezing 2016 op 3 maart j.l. verzorgden Bianca Kramer en ikzelf de introductie workshop 'Geef je data een verhaal: data visualisaties zonder programmeerervaring'. Altijd leuk, samenwerken met Bianca!

Het eerste uur ging op aan het aanwakkeren van de datageletterdheid. In het tweede uur werkten we met vrij beschikbare #dataviz tools. 

Om een goede ontwerper van data visualisaties te worden, is het zaak bestaande visualisaties te kunnen lezen en beoordelen. Dat deden we aan de hand van een visualisatie waarin de leeftijd van Denzel Washington tijdens één van zijn vele films wordt afgezet tegen de leeftijd van zijn tegenspeelsters. Hieronder zie je hoe verschillende deelnemers deze visualisatie beoordeelden. Hoe je een dataviz beoordeelt is niet objectief. Dat hangt naast de kenmerken van het design ook af van je interesse ín en kennis ván het onderwerp (en zelfs van je stemming op dat moment).   




Vervolgens lieten we onze cursisten zelf een data visualisatie schetsen van een eenvoudige dataset. Gewoon met potlood en papier. 



Dat leidde tot 16 verschillende visualisaties van dezelfde dataset. Toch kon elke dataset gecategoriseerd worden.

Sommigen gebruikten ook smarties ;-) 


Na deze oefening, gingen de cursisten aan de slag met twee tools: Carto.db en Silk. 

Al met al een echte workshop, waar de cursisten enthousiast aan het werk gingen om te ontdekken dat er zelfs in twee uur al heel veel mogelijk is. En .. voor de thuisvizzers: 
de gehele workshop is goed na te doen door de aanwijzingen in de slides te volgen.  

#justdoit

Marina 

Gevulde koektrommel


Mijn zoon Pepijn liep afgelopen week stage bij mijn bedrijf, Verbeeldingskr8. Ik liet hem o.a. een creativiteitsoefening doen die de 'random entry' heet. Je combineert een vraag met een willekeurig woord, beeld, begrip, geluid enzovoort en kijkt of dit tot nieuwe (beeld)associaties leidt. Voor mijn project 'Wat Smaak Je Menu' (een project samen met Editha en Miek) vroeg ik Pepijn 'voedsel' te associëren met een wilekeurig ander begrip. Hij combineerde het met 'muziek' en zag bovenstaande 'gevulde koektrommel' voor zich. Nog even gevulde koeken kopen, de trommel fotograferen en de koek positioneren en .. voilá! Stage-opdracht geslaagd : -) 
  
Marina 

zoekdekameel


Er staat al vijf jaar een 18e kameel op mijn bureau. Ik kocht hem naar aanleiding van deze TED talk van William Ury. Hij noemt ons hierin 'reactiemachines' en vertelt over onze eigenschap de wereld op te delen in twee kampen: je bent voor of tegen asielzoekers, je hebt een hart voor de bibliotheek of niet, je bent pro abortus of pro life. Maar zijn dat wel de goede vragen om te stellen? En brengt het de discussie werkelijk verder? Of blijf je je eigen perspectief downloaden? 

Als ik rondjes aan het rennen ben in één perspectief - en ik heb het door :-) - dan tuur ik naar mijn kameel. Op zoek naar een mogelijkheid om te ontsnappen. Op zoek naar de derde kant waar Ury het volgende verhaal over vertelt:      

"Het onderwerp van moeilijke onderhandelingen doet me denken aan één van mijn favoriete verhalen uit het Midden-Oosten, van een man die aan zijn drie zonen 17 kamelen achterliet. De eerste zoon schonk hij de helft van de kamelen; de tweede zoon liet hij een derde van de kamelen na; en de jongste zoon kreeg een negende. 

De drie zoons begonnen te onderhandelen. 17 is niet te delen door twee. Ook niet door drie of negen. De relatie tussen de broers begon gespannen te worden. 

Tot slot, in wanhoop, gingen ze heen en raadpleegden ze een wijze oude vrouw. De wijze oude vrouw dacht lange tijd na over hun probleem. Uiteindelijk kwam ze terug en zei: "Wel, ik weet niet of ik jullie kan helpen, maar in ieder geval, als jullie willen, kunnen jullie mijn kameel krijgen". 

En zodoende hadden de broers ineens 18 kamelen. De eerste zoon nam zijn helft - de helft van 18 is negen. De tweede zoon nam zijn derde - een derde van de 18 is zes. De jongste zoon nam zijn negende - een negende van 18 is twee. Dat is 17 kamelen in totaal. Ze hadden één kameel over. Ze gaven het terug aan de wijze oude vrouw".

Ik houd van mijn 18e kameel. 

Marina
"Ik heb dat nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik dat wel kan" 
 Pippi Langkous 


Soms vergeet ik wel eens te schrijven over mijn kleinere opdrachten. Dat is zonde want juist door deze opdrachten leer ik vaak nieuwe dingen. In onderstaande gevallen heb ik Adobe Illustrator een stuk beter leren kennen en weet ik hoe ik de drukker blij kan maken, en andersom :-)

Dichtkaarten voor Hugo Besemer  

Dichtkaarten Hugo Besemer

Hugo Besemer maakt gedichten. Hij wilde zijn gedichten als speelkaarten uit kunnen delen. Ik ging op zoek naar rechtenvrije afbeeldingen, maakte ze op met gedichten op de achterkant, liet ze rondstansen en deed ze stuk voor stuk in een mooi kartonnen doosje. Ambachtelijk werkje :-) Bestel ze op de site van Hugo!

Pure moments 

Pure Mok

Onderschrift: 'With Pure moments I make Wageningen UR's research output ready to harvest' 

Pure is het research information system van (o.a.) Wageningen UR. Zij gingen er eind vorig jaar op over. Ik ontwierp deze mok voor de invoerders van de data. 

Mitille verheldert


Visitekaartje Mitille de Wolf
   
Mitille de Wolf verheldert. Voor haar werk als trainingsacteur ontwierp ik dit visitekaartje. 

Zo leuk om de wensen van mensen te mogen vertalen in een passende vorm!


Marina